spectaculum triste vidi

Heri in theatrum una cum amica mea ad spectaculum novum spectandum conveni. Ibi vidimus multitudinem senium vinum album bibens. In scaena fuit modo actor solus: tradit fabulam Aelfredi Camus ‘Homo alienus’ (gallice: L’Étranger) appellatur. Ut verum dicam, ludi me multum taedebant. Erat mihi in animo recta proficisci domum, sed amica illa cenare voluit; postremo in tabernam profecti sumus. Ob consuetudinem carnem non comedit, itaque ministrae imperavimus ut aliquid holeris nobis afferat. Bibimus aquam poculis vitreis. Accipi etiam acetaria lactucarum, atque amica mea jus collyricum suave edit. Locuti sumus de stultitiis famisque; tandem mihi fata est se amantem habere. Ab acia et acu mihi omnia exposuit. Eum in provincia Indonesia, ea parte orbis terrarum infra regionem Sericam (anglice: China), cognovit incepitque amare. Amica summa mea est, ergo gavisa sum valde. Adeo nomen sibi Penelope est; hoc tempore animum lenem tranquillumque habet, quia ‘Ulixem’ sibi iam iunxit.

Scilicet adhuc caelibata sum; Eros in vitam meam nunquam se vertit. Commodius est mihi sola vivere, ad libros legendos linguasque discendas. Alienum mihi amorem est, nam incendium fervoremque per totum corpus horrere soleo. Nemo in amore videt; immo in amiticia acutis oculis orbem terrarum in conspectu teneo. Quamquam solitudo interdum mihi dolet, libenter tamen animum in studia diligentissime verto. Ex toto, mihi placet haec libertas. Vita caelibata, non matrimonialis, decet me in perpetuum fruor.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s